تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 435

مساهمون:

ص٤٣٥
839 - سعيد بن نصر براى ما نقل كرد و گفت : قاسم بن اصبع براى ما حديث آورد و گفت : جعفر بن محمد صائغ ما را حديث كرد : عفان بن مسلم براى ما حديث كرد : عبدالوارث براى ما حديث كرد : قاسم براى ما حديث كرد : احمد بن زهير و موسى بن اسماعيل براى ما حديث كردند و گفتند : حماد بن سلمه ، از على بن زيد ، از سعيد بن مسيّب نقل كرد كه گفته است : صهيب به آهنگ پيوستن به رسول خدا صلى الله عليه و آله از مكه هجرت گزيد . تنى چند از مشركان به تعقيب او پرداختند . او در مقابل اين گروه تيرهايى را كه داشت از تيردان بر زمين ريخت و گفت : اى جماعت قريش ، مىدانيد كه من از بهترين تيراندازان شمايم . به خداوند سوگند دستتان به من نخواهد رسيد مگر پس از آن كه هر چه تير دارم به سويتان بيفكنم و سپس با شمشير با شما پيكار كنم و تا هنگامى كه چيزى از شمشير در دستم مانده است بجنگم . اما اگر [ با من كارى نداريد و ] مال مرا مىخواهيد شما را بدان راهنمايى مىكنم . گفتند : ما را به اموال خود راهنمايى كن ؛ ما نيز راه را بر تو باز مىگذاريم . بر اين كار توافق كردند و او آنان را به اموالش راهنمايى كرد و خود نيز به رسول خدا صلى الله عليه و آله پيوست . پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : « اى ابويحيى ، داد و ستدى سودمند كرده‌اى ! » پس خداوند اين آيه را دربارهء او فرو فرستاد : وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ . « 1 »
هامش
( 1 ) . بقره / 207 : و از ميان مردم كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مىفروشد . حديث هم‌مرسل و حسن است . احمد در فضائل ( 1509 ) ، ابن حبان ( 7082 ) و ابن سعد ( ج 3 ، صص 227 و 228 ) از ابوعثمان نهدى نقل كرده‌اند كه‌گفت : به‌من رسيده است كه‌چون صهيب‌قصد هجرت داشت . . . . البته روايت ابوعثمان از صهيب مرسل است و وى خود از او حديث نشنيده است . ابن هشام در سيره ( ج 2 ، ص 121 ) مىگويد : برايم از ابو عثمان نهدى نقل شده كه گفت : به من خبر رسيده است كه صهيب . . . - وآنگاه متن حديث . حاكم را ( ج 3 ، ص 398 ) در همين باب از انس نقل حديث كرده و اين حديث رابر شرط و شيوهء مسلم صحيح دانسته وذهبى نيز دراين‌باره بااو همرأىشده است . همو در جايى ديگر ( ج 3 ، ص 298 ) اين‌حديث را ازعكرمه نقل كرده ، سند او تاعكرمه صحيح ونقل‌عكرمه مرسل است . البته بر اهل تحقيق پوشيده نيست كه بر خلاف ادعاى اين حديث آيهء يادشده در شأن امام على عليه السلام نازل شده است .