تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 352

شد و گفت : عبداللَّه در حال جان كندن است و دوست دارد تو او را ببينى و بر او نماز بخوانى . پيامبر صلى الله عليه و آله با فرزند عبداللَّه روانه شد ، او را ديدار كرد ، جامهء خود را كه به عرق او تبرك شده بود به وى پوشاند و خود بر او نماز گزارد . به آن حضرت گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، آيا بر او نماز مىخوانى ؟ فرمود : « خداوند خود فرموده است : انْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ » « 1 » « من براى او هفتاد و هفتاد بار آمرزش خواهم طلبيد » - ابومعاويه گويد : شك دارم كه كلمهء « هفتاد » را براى بار سوم تكرار فرموده باشد . هنگامى كه پسر عبداللَّه به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده بود ، پيامبر صلى الله عليه و آله از نام او پرسيده و وى گفته بود : حباب ، پيامبر صلى الله عليه و آله نيز به وى فرموده بود : بلكه تو عبداللَّه بن عبداللَّه هستى . حباب نام شيطانى است . « 2 » 734 - موسى بن اسماعيل براى ما نقل كرد و گفت : ابوهلال ، از قتاده حديث كرد كه گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله بر عبداللَّه بن ابَى نماز گزارد و يكى از پيراهن‌هاى خود را به او داد . بدان حضرت گفته شد : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ، بر اين منافق نماز مىخوانى و پيراهن خود بر او مىپوشانى ؟ فرمود : « اميد آن دارم كه به همين پيراهن من هزار تن از بنى نجار به اسلام گروند » . قتاده گويد : پس اين آيه نازل شد : وَ لاتُصَلِّ عَلى احَدٍ مِنْهُمْ ماتَ ابَداً . « 3 » 735 - ابن ابىوزير براى ما نقل كرد و گفت : سفيان ، از عمرو بن دينار ، از جابر بن عبداللَّه حديث كرد كه گفته است : پس از آن كه عبداللَّه بن ابى را در قبر گذاشتند پيامبر صلى الله عليه و آله بدان جا آمد . فرمود او را از قبر درآوردند . آنگاه او را بر روى دو زانوى خود گرفت ، پيراهن خود بر او پوشاند و به نفس خود بر او دميد . خداوند خود آگاه‌تر است . « 4 » 736 - زكريا بن ابىخالد براى ما نقل كرد و گفت : محمد بن عيسى طباع ما را حديث