تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 324

كرد كه گفته است : آيه اختصاصاً دربارهء همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد . « 1 » احمد بن معاويه براى ما نقل كرد و گفت : هشيم ، از عوام ، از پيرى از بنى اسد ، از ابن عباس نقل كرد كه سورهء نور را تفسير كرد و چون بر آيهء إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ « 2 » رسيد گفت : اين آيه دربارهء عايشه و همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شده و عايشه از ايشان است . آنان كه تهمت زده‌اند توبه‌شان پذيرفته نشود . اما آيهء وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَداً وَأُوْلَئِكَ هُمْ الْفَاسِقُونَ ا 4 إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَأَصْلَحُوا . . . « 3 » براى آنها كه به زنان شوهر دار تهمت زنا مىزنند راه توبه قرار داد ، اما براى آنها كه به همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت بد مىدهند راهى نگشود . راوى گويد : از آن روى كه اين سوره را چنين خوب تفسير كرد ، يكى از كسان قصد داشت برخيزد و پيشانى ابن عباس را ببوسد . « 4 » 699 - محمد بن حُمَيد براى ما نقل كرد و گفت : على بن مجاهد ، از شعبى ، از ابومعشر ، از افلح بن عبداللَّه ، از زهرى ، از عروة بن وقاص و سعيد بن مسيب و عبيداللَّه‌بن عبداللَّه ، از عايشه حديث كرد كه گفته است : زيد بن حارثه و ابوايوب هرگاه چيزى از اين ماجرا مىشنيدند مىگفتند : خدايا ! تو پيراسته‌اى ، اين تهمتى بزرگ است . « 5 »