تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 232

595 - هارون بن معروف براى ما نقل كرد و گفت : عبداللَّه بن وهب ما را حديث كرد و گفت : ابن جريج ، از ابراهيم بن ميسره نقل كرد كه عمرو بن شريد برايش نقل خبر كرده و گفته است : در كنار سعد بن ابىوقّاص ايستاده بودم كه مسور بن مخرمه آمد و دست خود بر يكى از شانه‌هاى من گذاشت . سپس ابورافع وابستهء رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى سعد ، دو خانه از من بخر و در ازايش اين سراى را به من ده ، سعد گفت : به خداوند سوگند آنها را نمىخرم . مسور گفت : به خداوند سوگند ، آنها را مىخرى . سعد گفت : نه به خداوند سوگند بيش از چهار هزار [ درهم ] به صورت نقد و اقساط نمىدهم . ابو رافع گفت : من خود براى خريد آنها پانصد دينار داده‌ام و اگر نه آن كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده‌ام كه فرمود : المَرْءُ احَقُّ بِسَقَبِه « 1 » آن را به چهار هزار نمىدادم ، در حالى كه خود براى آن پانصد دينار پرداخته‌ام . [ ابوزيد ] گويد : آن سراى ديگر [ از دو سراى سعد ] مقابل سراى پيشين است و هر دو وقف بر اولاد شده است . « 2 » 596 - واقدى به نقل از بكير بن مسمار ، از عايشه دختر سعد آورده است كه سعد دختران شوهر كرده را از سراى خويش بيرون راند و به شوهر ناكرده‌ها اجازه داد در آن سكونت گزينند . 597 - واقدى ، از محمد بن نجاد بن موسى - يا از موسى - از عايشه دختر سعد نقل كرده است كه گفت : صدقه پدرم حبس و وقف است ، نه فروخته شود ، نه به كسى هبه