تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 235

براى سكناى سرا نوشته‌ام ، سكناى بجير است . جُثَيْم حق سكونت در بيت الخربه دارد ، برهمان نحو كه براى ديگران نوشته‌ام . عثمان بن سعد حق سكنى در سكونت‌گاه بقعه دارد ، همان جا كه مسجد ابن ابىقعده در آن است و در بخش پايينى سراى ، از نيمه به بعد ، واقع است ، و اين نيز بر همان شرط كه براى ديگران نوشته‌ام . خانهء رفع ، خانهء خالد ، چشمه و خانهء نيروز ، نيمى از همه اينها از آن عمر بن سعد است . بر همان شرط كه براى ديگران نوشته‌ام . جهمان حق سكنى در همان جايى دارد كه اكنون سكونتگاه او است ، بر همان شرط كه براى ديگران نوشته‌ام . عثمان بن حُنَيف ، عبدالرحمان بن عامر ، هشيم ، عبيداللَّه بن هاشم و مسلم بن ابىعبداللَّه بر اين سند گواهى كردند » . مغيرة بن اخنس ثقفى ، هم پيمان بنى زهره ، سراى بجير بن وهب جمحى را كه « دار ابن صفوان » ناميده مىشود در مصلّى ساخت . عمير بن وهب سراى مغيرة بن اخنس را در محله صفارين از آن خود ساخت . [ امروزه ] سراى مغيره در دست فرزندان او و سراى اسيد بن اخنس وقف است . قبر مغيرة بن اخنس كه در روز شورش بر ضد عثمان همراه او كشته شد در همين سراى است . قبر او در خانهء مغيرة بن اخنس است و اين خانه همان است كه در گوشه شرقى و يمانى سرا واقع مىشود . مغيرة بن اخنس ، همچنين سرايى در بطحان ساخت ، بر تپه‌اى كه در غرب وادى است . در سمت يمانى اين سراى « دار وليد سمان » و در سمت شامى آن سراى وليدبن عقبه است كه آن را « مريد البقر » گويند . اين سرا امروز به عنوان وقف اولاد در دست برخى از فرزندان مغيره است . مقداد بن عمرو بن ثعلبه بهرائى « 1 » ، هم پيمان بنى زهره دو سراى ساخت يكى در بنى جديله ، كه آن را « دار المقداد » مىگفتند و امروزه در دست نوادگان دخترى او ؛ يعنى