تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 207

رسول خدا صلى الله عليه و آله بود - خواسته‌اى و در اختيار گرفته‌اى ، آنگاه به سراغ آنچه از آسمان نازل شده رفته‌اى و آن را در اينجا واگذاشته‌اى . گفت : اى دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله من چنين نكرده‌ام ؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرموده است : خداوند او را تا هنگامى كه زنده باشد طعمه دهد و چون جانش بستاند اين سهم نيز از ميان برود . گفتم ( گوينده زهرا عليها السلام است ) : تو و رسول خدا صلى الله عليه و آله بهتر مىدانيد . از اين پس از تو نخواهم خواست . « 1 » 575 - هارون بن عمر براى ما نقل كرد و گفت : وليد مرا حديث كرد و گفت : ابولهيعه ، از ابوسود ، از عروه نقل كرد كه گفته است : فاطمه عليها السلام فدك و سهم خويشاوندان پيامبر صلى الله عليه و آله را از ابوبكر خواست . اما وى از برآوردن اين خواسته خوددارى ورزيدو اين اراضى و اموال را جزو بيت‌المال كرد و تنها نخلستانى را كه « اعواف » « 2 » نام داشت و از آنِ رسول خدا صلى الله عليه و آله بود به وى داد . « 3 » 576 - احمد بن ابراهيم براى ما نقل كرد و گفت : عباد بن عوام ما را حديث كرد و گفت : هلال بن خَبّاب ، از عكرمه ، از ابن عباس نقل كرد كه گفته است : به خداوند سوگند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى درگذشت كه نه دينارى بر جاى گذاشت ، نه درهمى ، نه غلامى و نه كنيزى . حتى زرهى كه در جنگ به كار مىبست در گرو گذاشته بود . « 4 »