تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥

خيبر به هزار و پانصد و هشتاد سهم قسمت شد . كسانى كه در حديبيه شركت كرده بودند ، هزار و پانصد و چهل نفر بودند ، و كسانى كه با جعفر بن ابىطالب در حبشه بودند چهل تن « 1 » آنان در اين هنگام حدود دويست اسب داشتند . پيامبر صلى الله عليه و آله به هر اسب دو سهم و به صاحب هر اسب يك سهم داد . « 2 » 538 - محمد بن يحيى براى ما نقل كرد و گفت : ابن اسحاق گفته از كسانى كه به او اطمينان دارم به من رسيده است كه تنها اموال و املاك دو قلعه شق و نطاة در ميان مسلمانان قسمت شد . اما كَتِيبه ، خمس خدا و رسول و سهم خويشاوندان ، يتيمان و بينوايان و همچنين طعمه « 3 » همسران پيامبر صلى الله عليه و آله و كسانى بود كه در فدك واسطه صلح شده بودند . مُحَيِّصة بن مسعود يكى از آن كسانى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله سى وُسْق جو و سى وُسْق خرما به او داد . « كتيبه » جزو تَرَكهء پيامبر صلى الله عليه و آله بود و در شمار صدقات آن حضرت قرار گرفت . « 4 » ابوغسان گويد : از كسى شنيدم كه مىگفت : بئر غاضر و نورس طعمهء همسران پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه پيشتر جزو املاك بنى قريظه در سمت بالاى مدينه بوده است . در اين باره همچنين گفته شده : بئر غاضر از جمله املاكى است كه بعدها جزو صدقه عثمان در بئر اريس شده است . 539 - ابراهيم بن منذر براى ما نقل كرد و گفت : عبداللَّه بن وهب ، از ابولهيعه ، از عقيل ابن خالد ، از عثمان بن محمد اخنسى نقل كرده كه گفته است : پيامبر صلى الله عليه و آله به جنگ خيبر رفت و خداوند آنجا را برايش فتح كرد . پس به مسلمانان فرمود : « خيبر اختصاصاً از آن كسانى است كه در حديبيه حضور داشته‌اند . اين برادرانتان در كنار شما در آنجا حاضر شده بودند ؛ آيا آنان را شريك خود نمىسازيد ؟ - گروهى از سواران شنوءه كه طفيل بن

هامش
( 1 ) . مهاجران حبشه پس از فتح خيبر به مدينه بازگشتند و از غنايم اين غزوه بهره يافتند . بنگريد به خاتم‌پيامبران ، ج 3 ، صص 103 - 107 - م .
( 2 ) . سند اين حديث سست و بى اعتبار است ؛ مشتمل است بر كلبى كه راويى دروغگو است .
( 3 ) . مقصود از طعمه قدرى نامشخص از غنيمت يا ارث و يا مال را گويند كه به كسانى كه رسماً استحقاق‌سهم معينى ندارند ، بنا به تصميم كسى كه اموال در تصرف اوست داده شود - م .
( 4 ) . ابن هشام در سيره ( ج 3 ، ص 349 ) اين حديث را از ابن اسحاق و به صورتى كامل‌تر نقل كرده است .
تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 185 | ابن شبة النميري / صابرى