* عبد اللّه بن عامر بن سعيد ، از ربيع ، از جعفر بن بشير بجلى ، از يونس بن يعقوب ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : مردى از ما براى رسيدگى به مسألهاى نزد قوم موسى عليه السّلام رفت ، ميانشان آشتى آورد و [ همان شب ] بازگشت . « 1 »
* احمد بن محمد بن عيسى و احمد بن حسن بن على بن فضال ، از حسن بن على بن فضال ، از عبد اللّه بن بكير ، از زراره نقل كرده كه گفته است : از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : در مدينه مردى است كه بدان جا رفت كه پسر آدم عليه السّلام « 2 » آنجا بود . وى او را به زنجير كشيده ديد ، در حالى كه ده تن بر او گمارده شده بودند . در تابستان آفتاب به هرسمت مىچرخيد او را به زير آفتاب مىبردند و در پيرامونش نيز آتش مىافروختند و چون زمستان مىشد بر او آب سرد مىريختند . هرگاه يكى از آن ده تن مىمرد ، مردمان آن آبادى كسى ديگر مىآوردند و جايگزين او مىساختند .
پس آن مرد از آنكه در زير شكنجه بود پرسيد : اى بندهء خدا ، داستان تو چيست و چرا چنين گرفتار شدهاى ؟
گفت : دربارهء چيزى پرسيدى كه تاكنون هيچكس از من نپرسيده است . تو يا سبك خردترين مردمانى يا زيركترين كسان .
راوى گويد : من به امام باقر عليه السّلام گفتم : آيا در آخرت او بدينسان عذاب داده مىشود ؟
فرمود : خداوند عذاب دنيا و آخرت را براى او گرد هم مىآورد . « 3 »
* سلمة بن خطاب ، از سليمان بن سماعه و عبد اللّه بن محمد ، از عبد اللّه بن قاسم حارث ، از ابو بصير روايت كرده كه گفته است : امام صادق عليه السّلام فرمود : زمين براى اوصيا درهم پيچيده مىشود و آنچه را نزد يارانشان است مىدانند . « 4 »
* على بن محمد حجال ، از حسن بن حسين لؤلؤى ، از محمد بن سنان ، از علاء بن رزين ، از محمد بن مسلم روايت كرده كه گفته است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود : مردى را در
هامش
( 1 ) . حديث را بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 417 ؛ بحار الانوار ، ج 25 ، ص 370 و 380 - م .
( 2 ) . ظاهرا اشاره به قابيل است - م .
( 3 ) . حديث را بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 418 ؛ مدينة المعاجز ، ج 5 ، ص 25 ؛ بحار الانوار ، ج 46 ، ص 241 - م .
( 4 ) . حديث را بنگريد در : بصائر الدرجات ، ص 418 ؛ ينابيع المعاجز ، ص 183 ؛ بحار الانوار ، ج 25 ، ص 370 ؛ مستدرك سفينة البحار ، ج 6 ، ص 604 - م .