على بن ابى طالب عليه السّلام را برگزيدهاند . « 1 »
[ سه آزمون ]
* محمد بن على گفته است : پدرم ، از سعد بن عبد اللّه ، از حسن بن موسى ، از اسماعيل بن مهران ، از على بن عثمان ، از ابو الحسن موسى بن جعفر عليه السّلام برايمان حديث كرده كه فرموده است : پيامبران ، فرزندان پيامبران و پيروان پيامبران به سه ويژگى گزين شدهاند : ناتندرستى ، ترس از حكمران و نادارى . « 2 »
[ سجدهء آسمان و زمين ]
* محمد بن احمد علوى گفته است : احمد بن زياد ، از على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ابن عبيد ، از يونس بن عبد الرحمن ، از ابو صباح كنانى برايمان حديث كرده كه گفته است : از امام صادق عليه السّلام دربارهء اين سخن خداوند پرسيدم كه فرموده است :
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ
« 3 » .
فرمود : خورشيد در هرشبانهروز چهار بار سجده مىكند : نخستين سجده زمانى است كه خورشيد در كرانهء افق قرار مىگيرد ، زمانىكه فلك از زمين بيرون مىرود و همان هنگام كه پيش از طلوع فجر سپيدهء روشن در طول آسمان مىبينى . گفتم : آرى ، فدايت شوم . پس فرمود :
اين فجر كاذب است ؛ زيرا خورشيد در حالت سجده و در وضعيتى كه بر كرانهء زمين است بيرون مىآيد . سپس چون از سجده برخيزد فجر بدمد و زمان نماز صبح فرارسد . اما سجدهء دوم هنگامى است كه خورشيد به ميانهء گنبد آسمان مىرسد و روز بالا مىآيد و پيش از زوال كند مىشود . چون به موازات عرش رسد ساكن گردد و سجده كند و هنگامىكه از سجده برخيزد از ميانهء گنبد آسمان به سمت پايين سرازير شود . در اين هنگام وقت نماز ظهر داخل
هامش
( 1 ) . حديث را بنگريد در : مدينة المعاجز ، ج 1 ، ص 92 ؛ ينابيع المعاجز ، ص 27 ؛ بحار الانوار ، ج 39 ، ص 150 - م .
( 2 ) . متن را بنگريد در : الخصال ، ص 88 ؛ روضة الواعظين ، ص 454 ؛ مشكاة الانوار ، ص 228 ؛ بحار الانوار ، ج 11 ، ص 59 ، ج 64 ، ص 239 و ج 69 ، ص 46 و 49 - م .
( 3 ) . حج / 18 : آيا ندانستى كه خدا است كه هركس در آسمانها و هركس در زمين است و خورشيد و ماه و تمام ستارگان و كوهها و درختان و جنبندگان و بسيارى از مردم براى او سجده مىكنند ؟