در اين آيه مرد تويى و زن دختران پيامبرند . خداوند فرموده است :
فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ
« 1 » .
ابن دأب گويد : [ پرسيدند ] : مقصود از دوركردن آزار و ستم از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چيست ؟
گفتند : آنجا است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در شعب ابو طالب محاصره شد ، تا جايى كه ابو طالب ثروت خود را براى او خرج كرد و در برابر افزون بر ده طايفهء قريش ، از او حمايت و دفاع كرد و همان زمان به على عليه السّلام كه با پيامبر همراه بود دربارهء پرداختن به كارهاى او ، خدمت گزاردن او ، پشتيبانى از او و دفاع از او سفارشها سپرد .
گويد : [ پرسيدند : ] مقصود از باور داشتن پيامبر در وعدههايى كه داد چيست ؟
گفتند : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به او سخنانى فرمود و او را از پاداش و ذخيرهء آن سراى و سزاى بسيار براى هركس كه به نيكى با مال و جان و نيت خود جهاد كند آگاه ساخت و او هيچگاه شتاب نورزيد تا پاداش اين سراى را جايگزين پاداش آن سراى گيرد ، هيچگاه خود را به اتكاى آنچه دارد بر ديگرى برتر ندانست و پاداش كار را بدان سراى وانهاد تا همه را يك جا در قيامت از آن خود كند . او با خدا پيمان بست كه از دنيا تنها همان اندازه بهره گيرد كه به آسانى فراهم گردد و افزودهاى برايش نماند كه براى به چنگ آوردنش خود را به رنج افكند و عرق پيشانى بريزد ، جز اينكه آن دستامد را براى آن سراى پيش فرستد . پس خدا اين آيه را نازل كرد :
وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ
« 2 » .
ابن دأب گويد : از آنان پرسيدند : پارسايى او در دنيا كدام است ؟
گفتند : پوشيدن كرباس ، كوتاهكردن آستين و بريدن آنچه افزون از انگشتان باشد و نيز تنگتركردن دامن جامه ، چونان كه طول آستين او سه وجب ، پيرامون دامن جامهاش دوازده وجب و قامت جامهء او نيز شش وجب بود . « 3 »
هامش
( 1 ) . آل عمران / 195 : پس كسانىكه هجرت كرده و از خانههاى خود رانده شده و در راه من آزار ديده و جنگيده و كشته شدهاند بدىهايشان را از آنان مىزدايم و آنان را در باغهايى كه از زير درختان آن نهرها روان است درمىآورم . اين پاداشى است از جانب خداوند و پاداش نيكو نزد خدا است .
( 2 ) . بقره / 110 : هرگونه نيكىاى كه براى خويش از پيش فرستيد آن را نزد خدا باز خواهيد يافت .
( 3 ) . در كافى از زراره نقل شده كه گفته است : پيراهن على عليه السّلام را كه هنگام شهادت بر تنش بوده است نزد امام -