بود و اين موجود همان واجب تعالى است . بنابراين ، واجب تعالى ذاتاً حىّ است ؛ يعنى به گونهاى است كه علم و قدرت دارد . او ذاتاً علم به همه چيز دارد و قدرتش همان مبدئيت ذاتىاش نسبت به همهء موجودات است . « 1 »
هامش
( 1 ) . شايان ذكر است كه حيات به معناى مبدأ بودن براى علم و قدرت ، لازمهء وجود غير مادى است و اگر چه حيات به موجودات مادى جاندار نسبت داده مىشود ، در حقيقت صفت روح آنهاست و بدنشان در اثر تعلق روح ، متصف به آن مىگردد . به ديگر سخن : همان گونه كه امتداد ، لازمهء وجود جسمانى است ، حيات نيز لازمهء وجود مجرد ( غير جسمانى ) است . با توجه به اين مطلب ، دليل ديگرى بر حيات الهى به دست مىآيد و آن اين كه : ذات مقدس الهى مجرد و غير جسمانى است و هر موجود مجردى ذاتاً داراى حيات است . پس خداى متعال هم ذاتاً داراى حيات مىباشد