شش . سياستهاى امنيتى
امام ، از جمله مهمترين دلايل پذيرش حكومت را بازگرداندن آرامش و امنيت به جامعه دانست . بدينسان ، آن بزرگوار ، توجّهى بليغ به امنيت داشت . اصول و شيوههاى سياستهاى امنيتى امام و تلاش آن بزرگوار در ايجاد امنيت را بدين گونه مىتوان برشمرد :
1 . تأسيس نظام اطّلاعاتى كارآمد
نصوص مختلف و پراكندهاى كه در زمينهء مأموريتهاى اطّلاعاتى وجود دارد ، و اقداماتى كه آن بزرگوار ، به روزگار حكومتش بر اساس جمعآورى گزارشهاى پنهانى انجام مىداده است ، همه و همه ، نشاندهندهء اين است كه حكومت امام ، از وجود تشكيلاتى كارآمد و دقيقْ برخوردار بوده است .
2 . تشنّجزدايى
از جمله آموزههاى ارجمند علوى ، توجّه به دگرگونى انديشه وموضع مخاصمان است . خصومت بسيارى از مخاصمان ، از ناآگاهى بهمواضع و عدم اطّلاع آنها از شيوه و روشها و چرايىآنها سرچشمه گرفتهاست . امام ، تأكيد مىكند كه بايد در جهت تصحيح انديشه و آن گاه تغيير موضع مخالفان كوشيد و به تعبير آن بزرگوار ، « استصلاح الأعداء » و « استصلاح الأضداد » را چونان شيوهاى در سياست حكومت ، اعمال كرد .
امام ، با حركت در جهت تبديل دشمن به دوست و مصالحه هوشيارانه با دشمن ، سياست تشنّجزدايى را پيشه كرده است و براى استقرار امنيت داخلى ، بر سياست تشنجزدايى تأكيد مىكرده است .
3 . هوشيارى و زمانشناسى
امام على عليه السلام ، در كنار تأكيد بر سياست تشنجزدايى و حركت به سوى حياتى مسالمتآميز و مصالحه با دشمن ، به هوشيارى و حزمانديشى در برابر دشمن نيز