1 . گزينش بهترينها براى تصدّى داورى
على عليه السلام به مالك توصيه مىكند تا براى داورى ، بهترين كسان را برگزيند ؛ كسانى كه نه مردمان را در تنگنا افكنند و نه در داورى ، سرِ لجاج داشته باشند ، و نه با اندك چيزى بلغزند ؛ كسانى كه هوشمند و ژرفنگر باشند و در شبههها گرفتار نيايند ؛ صبور باشند و شكيبا كه معركهها و جوآفرينىها دگرگونشان نكند .
2 . تأمين نيازهاى اقتصادى قضات
نيازمندىهاى معقول زن و فرزند ، نه فراموش كردنى است و نه شايسته است كه فراموش شود . امام على عليه السلام با توجّه به اين نكته است كه به مالك اشتر سفارش مىكند تا براى داورى ، بهترينها برگزيده شوند و زندگانى اين بهترينها ، به درستى و شايستگى تأمين شود ، تا هرگز داور در داورى ، به دست مردمان ديده ندوزد .
3 . امنيت شغلى قضات
در نظام علوى ، قاضيان واجد شرايط ، از جايگاهى بس بلند برخوردارند . امام على عليه السلام در دستورالعمل بس ارجمندش به مالك ، پس از آنكه به او سفارش مىكند براى داورى ، برترينها را برگزيند ، سفارش مىكند كه قاضيان را در پيش خود و نظام ، در مكانتى قرار دهد كه هرگز ، حتى نزديكانش سعايت عليه آنان را در پيش او در سر نپرورانند . شايان تأمّل است كه او پس از آن ، به شرآفرينى بدنهادان توجّه مىدهد ، تا نشان دهد كه هواپرستان ، چه بسا در چنگاندازى به دنيا عليه قاضيان ، از نزديكى به او سوء استفاده كنند و از چنگ عدالت ، به در روند .
4 . رعايت آداب قضا
قاضى در مسندى بس ارجمند نشسته است و احقاق حق و داورى استوار ، وظيفهء اوست . قاضى ، يك سوى دعوا نيست و سخنش « فصل الخطاب » دعواهاست . او بايد آداب داورى را به دقّت مراعات كند . آموزههاى امام على عليه السلام در اين زمينه ، بسى تنبّهآور است .