« وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ .
« 1 »
و از [ دوش ] آنان قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده است ، بر مىدارد » .
براساس آموزههاى مكتب علوى ، همه انسانها آزادند و هرگز نبايد در كمند بردهدارى و بردهآفرينى ديگران ، قرار گيرند . شرايط عبوديت ، گردن نهادن به بندگى خداوند و پذيرفتن قوانين الهى است كه هيچ فرايندى جز استقلال ، آزادى و حريّت واقعى نخواهد داشت و سر باز زدن از آن ، بازگشت به « رقّيت » و « بردگى » است ، گرچه با ظاهرى آزادىنما .
4 . مردمدارى
مردمدارى ، ارج نهادن به مردم ، و توجّه به عموم آنان ، از جلوههاى والاى سياستهاى اجتماعى حكومت علوى است . در نگاه على عليه السلام ، تعامل مردم ، بايد از سرِ مهر و شفقت باشد و حاكمان ، بايد به مردم ، ديدگاههاى آنها و آرمانهايشان ارج بگزارند . سياستمداران ، در حكومتها غالباً مىكوشند تا « ملأ » و قدرتمآبها و به ديگر سخن ، خواصّ عرصهء سياست را راضى نگه دارند ، گرچه به بهاى نارضايتى مردم .
5 . حمايت از ستمديدگان
امام على عليه السلام ، ستاندن داد مظلوم از ظالم را « پيمان الهى » مىداند . پس بر يارى مظلوم ، تأكيد مىكند و بر ستيز با ظالم ، پاى مىفشارد . يارىرسانى مظلومان و ستيزندگى با ظالمان ، از جمله آخرين وصيّتهاى او به امام حسن و امام حسين عليهما السلام و تمام كسانى است كه در گذرگاه زمان ، وصيّت امام را مىشنوند .
6 . تأسيس « بيت القصص ( صندوق شكايات ) »
مظلومان چگونه بايد نداىِ خود را به حاكمان برسانند ؟ چه بسيار كه نالهء مظلومْ
هامش
( 1 ) . اعراف : آيهء 157 .