بدين شرح كه :
الف ) تقدم زمانى :
فعليت نطفه بر قوه و استعداد انسان براى كسب مدارج علمى تقدم زمانى دارد .
ب ) تقدم بالطبع :
صورت ، شريك علتِ فاعلى براى ماده و قوه است ؛ پس صورت - كه همان فعليت شىء است - تقدم بالطبع بر ماده و قوه دارد .
ج ) تقدم علّى :
عقل با صورت ، مجموعاً علت تامه براى ماده و قوه است ؛ لذا تقدم علّى بر آن دارد .
د ) تقدم بالحقيقه :
قوه ، كيف استعدادى است و بنابر اصالت وجودْ حمل وجود بر آن ، يك حمل مجازى است . اما حمل وجود بر وجود قوه ، حقيقى است و وجود قوه همان فعليت است ، زيرا وجود مساوق با فعليت است .
ه ) تقدم بالدهر :
عالم عقول - كه فعليت محض است - بر عالم ماده ، كه موطن قوه وماده است ، تقدم بالدهر دارد .
و ) تقدم بالشرف :
قوه نقصان و كمبود است و فعليت ، كمال و دارايى است و كمال بر نقصان برترى و شرف دارد .