الفصل الثامنفى تقابُلِ العدمِ والملكة
ويُسمّى أيضاً : « تقابلَ العدمِ والقِنْيَةِ » ، وهما : أمرٌ وجودىٌ لموضوعٍ من شأنِهِ أن يتصفَ به ؛ وعدمَ ذلك الأمرِ الوجودىِ فى ذلك الموضوعِ ، كالبصرِ والعمى ، الذى هو فَقْدُ البصرِ للموضوعِ الذى من شأنِه أن يكونَ ذا بصرٍ .
ترجمه
تقابل عدم و ملكه ، كه به آن ، تقابل عدم و قنيه [ / دارايى ] نيز گفته مىشود و آنها عبارتند از : يك امر وجودى براى موضوعى كه صلاحيت اتصاف به آن را دارد و عدم آن امر وجودى در همان موضوع ؛ مانند بينايى و كورى كه همان نبود بينايى است براى موضوعى كه صلاحيت بينايى در او هست .
شرح و تفسير
تعريف ملكه و عدم ملكه
مقصود از ملكه وصف وجودى است كه بر موضوعى كه صلاحيت و قابليت اتصاف به آن را دارد عارض مىگردد و وجودش براى آن موضوع مىباشد ؛ مانند :