عمرو بن دينار نيز قائل به جواز متعه بودهاند .
ابو على « 1 » حسين بن على بن يزيد ، نيز در كتاب معروفش « الاقضيه » به جواز متعه اشاره دارد . او يكى از پيشوايان اهل سنت و فقيه ، ثقه و راستگو در نزد آنها است .
ابو جعفر محمد بن حبيب نيز در كتاب المحبر مىنويسد : گروهى از صحابه ، ( كه پيشتر از بعضى نام برديم ، و افزون بر آنها ، كسانى مانند ) انس بن مالك و زيد بن ثابت و عمران بن حصين نيز قائل به متعه بودهاند .
او مىگويد : طبق نقل صحيح ، على بن ابى طالب عليه السلام هم معتقد به جواز متعه بوده است . « 2 »
*
6 - آشفتگى در روايات تحريم
روايات تحريم ، در شدّت آشفتگى و اضطراب است و بعضى از آنها با بعضى ديگر اختلاف دارد ؛ زيرا دستهاى از آنها مىگويند پيامبر صلى الله عليه و آله متعه را در سال ( جنگ ) خيبر حرام كرده و در بعضى آمده كه حرمت آن در سال فتح مكه بوده و دستهء سوم معتقدند در غزوه تبوك تحريم گرديده و
هامش
( 1 ) . دربارهء وى گفتهاند : علّامه ، فقيه بغداد ، صاحب آثار ، از شافعى فقه آموخت و در سال 248 ه . ق . از دنيا رفت . ابن منده مىگويد : بخارى با كرابيسى همراهى مىكرد . بغدادى نيز مىگويد : او فهيم و عالم و فقيه بود و آثار زيادى در اصول و فقه دارد كه نشان دهندهء فهم نيكو و فراوانى علمش بود .
سير اعلام النبلاء ، ج 12 ، ص 81 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 311 ؛ تهذيب الكمال ، ج 4 ، ص 37
( 2 ) . الاعلام ، ص 37 ، ضمن سلسله تأليفات شيخ مفيد ، ج 9