است كه آيا هركس متعه كرد ، حد مىخورد ؟ در حالى كه اين احتمال وجود دارد عقد صورت گرفته باشد . « 1 »
ج : ماوردى نوشته است : اگر كسى بگويد ابن عباس با آنان ( كه متعه را حرام مىدانند ) مخالفت كرده و با مخالفت او اجماع منعقد نمىشود ، در پاسخ وى بايد گفت : ابن عباس ( از قول ) به اباحه برگشته است . « 2 »
در اين مورد بايد گفت : اولًا : برگشتن ابن عباس ( همانطور كه بعضى پنداشتهاند ) ثابت نشده است ، بلكه تاريخ گواهى مىدهد كه ابن عباس تا آخر عمر خويش بر جواز ( متعه ) باقى بوده است .
ثانياً : تنها ابن عباس مخالف نبوده ، بلكه دهها نفر از صحابه ( چنان كه اسامى آنها گذشت ) با حرمت آن مخالفت كردهاند .
بنابراين ، از سوى صحابه اجماعى بر حرمت ( متعه ) تحقّق نيافته و اجماع بعد از اختلاف فايدهاى ندارد ( همانطور كه گروهى از اصولىها چنين مىگويند ) و زرقانى نيز به آن اشاره دارد . « 3 »
د : شيخ مفيد مىگويد : اماميه معتقد به مباح بودن ازدواج متعه هستند ، همانگونه كه عبد الله بن مسعود و عبد الله بن عباس و جابر بن عبد الله و سلمة بن اكوع و يعلى بن اميّه و صفوان بن اميّه و معاوية بن ابو سفيان نيز بر اين نظريه بودهاند .
گروهى از تابعين ؛ مانند عطا و طاوس و سعيد بن جبير و جابر بن زيد و
هامش
( 1 ) . شرح زرقانى ، ج 3 ، ص 154
( 2 ) . الحاوى الكبير ، ج 11 ، ص 453
( 3 ) . شرح زرقانى ، ج 3 ، ص 154