كتاب ديات
و در آن ، شش مقصد است .
( مقصد اوّل ) : در [ بيان ] سبب ديه است
( بدان كه ) سبب آن ، اتلاف است به مباشرت يا [ به ] سبب :
اوّل : مباشرت است
و آن به جا آوردن آن چيزى است كه به آن ، اتلاف حاصل شود بدون قصد ؛ پس طبيب ، ضامن است آنچه معالجه خطا كرد ؛ اگر تقصير كرده باشد . يا طفل و ديوانهاى را علاج كرده باشد ، بدون اذن ولىّ . يا بالغ را بدون اذن خودش ؛ اگرچه ماهر باشد .
و هرگاه بالغ ، اذن در طبابت داد ؛ ولى منجّر به تلف شد ، [ بنا ] به قولى ضامن است در مال خودش . « 1 »
هامش
( 1 ) . برخى از فقيهانى كه فتوا به ضمان دادهاند ، عبارتند از :
الف : شيخ مفيد در المقنعة ، ص 734 .
ب : شيخ طوسى در النهاية ، ص 762 .
ج : سلّار ديلمى در المراسم العلوية ، ص 236 .
د : ابو الصلاح حلبى در الكافي في الفقه ، ص 402 .
ه : ابن حمزه طوسى در الوسيلة ، ص 429 - 430 .