تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 673

مساهمون:

ص٦٧٣

( مسائل )

[ مسئلهء ] ( اوّل ) : هرگاه او را كشته ديد و نزد كسى با سلاح خون‌آلود بود ، در خانه جمعى يا محلّهء جدايى از شهر كه غير جمع معيّنى داخل آن نشوند ؛ يا در صفّ مقابل دشمن بعد از تير انداختن آنان ، لوث ثابت مىشود . [ مسئلهء ] ( دوم ) : هرگاه در محله‌اى ، كشته‌اى ديده شد كه ميان او و اهل آن محلّ ، دشمنى بود ؛ يا در دهى كه ميان او [ و ] اهل ده ، دشمنى بود ، لوث است ؛ و اگر دشمنى نبود ، لوث نيست . و هرگاه ميان دو ده ، ديده شد ، لوث براى آن دهى است كه كشته ، به او نزديك‌تر است ؛ و اگر مساويند ، از هر دو است . [ مسئلهء ] ( سوم ) : هرگاه كشته ، ديده شد در جمعيتى ، يا بر پلى ، يا چاهى ، يا جسر ، يا مجمع بزرگى ، يا جادّه ، يا بيابانى ، ديه بر بيت المال است . [ مسئلهء ] ( چهارم ) : هرگاه مجروح بگويد : « مرا فلانى كشت » ؛ لوث ، ثابت نمىشود . [ مسئلهء
991 / A
] ( پنجم ) : هرگاه كشته ، ديده شد در خانه‌اى كه در آن خانه ، بندهء او بود ، لوث است . [ مسئلهء ] ( ششم ) : لوث ، با شكّ مرتفع مىشود ؛ مثل اين كه كشته‌اى ، پهلوى صاحب حربهء خون‌آلود ديده شد ؛ ولى نزديك او ، درنده‌اى هم بود . [ مسئلهء ] ( هفتم ) : هرگاه شاهد بگويد : « يكى از اين دو نفر را كشت » ، لوث نيست ؛ ولى اگر بگويد : « يكى از اين دو نفر ، او را كشت » ، لوث است . [ مسئلهء ] ( هشتم ) : هرگاه ادعاى قتل ، بر يك نفر از جماعتى كه در خانهء مقتول بودند ، نمود و جانى ، مدعى شد كه من در خانه نبودم ؛ اگر بر طبق آن ، قسم بخورد بعد از ثبوت لوث از قسم ، لوث ساقط مىشود ؛ و اگر پيش از قسم و بعد از ثبوت لوث ، حكم به قسامه شد و جانى ، بر غيبت از آن خانه اقامهء بيّنه نمود ، قسامه باطل مىشود و ديه [ را ] اگر داده [ است ] ، پس مىگيرد . [ مسئلهء ] ( نهم ) : هرگاه در اصل قتل ، لوث حاصل شد نه در عمد و خطا ،
إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 673 | العلامة الحلي / نعمتى / شيخ مهدى نجفى اصفهانى / مهدي المهريزي - محمد حسين الدرايتي