نيافت ، هفت گوسفند بكشد .
و اگر نذر كرد كه در بغداد قربانى كند ، بايد همانجا آن را قسمت كند ؛ و در وجوب ذبح در آنجا ، اشكال است . « 1 »
و اگر نذر كرد كه بپوشاند كعبه را يا خوشبو كند آن را ، واجب است ؛ و همچنين اگر اين نذر را در مسجد النّبى صلّى اللّه عليه و آله و مسجد الأقصى « 2 » كرد .
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : واجب مىشود كفّاره ، به [ سبب ] تخلّف [ از ] نذر عمدا و اختيارا ؛ و اگر يكى از اين دو وصف نبود ، واجب نيست .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : نذر معصيت - مثل ذبح ولد - منعقد نمىشود و كفّاره ندارد .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر از [ اداى ] منذور عاجز شد ، ساقط مىشود ؛ مثل ممنوع شدن از حجّ ، و روايت شده [ است ] كه : « اگر نذر روزه كرد و عاجز شد ، يك مدّ ( كه قريب به پنجاه است ) صدقه بدهد » . « 3 »
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : عهد ، در حكم قسم است ؛ و صورت آن اين است كه [ بگويد ] : « عاهدت اللّه » « 4 » يا « عهدت اللّه على أنّه متى كان كذا ، فعليّ كذا » « 5 » ؛ پس اگر آنچه عهد بر او كرده ، واجب يا مستحبّ ، يا ترك قبيحى يا مكروهى يا مباحى باشد ، يا وفاى به آن ارجح در دنيا باشد ، واجب مىشود ؛ و الّا فلا .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : هر كه قسم خورد يا نذر كرد يا عهد كرد بر [ انجام ] فعل مباحى و [ لكن ] اولى ترك آن بود در دين يا در دنيا ، يا در ترك مباحى بود كه فعل آن ارجح بود ؛ آنچه ارجح است ، به جا آورد و كفّاره ندارد .
[ مسئلهء ] ( ششم ) : منعقد نمىشود هيچكدام از نذر و عهد و قسم مگر به نطق ، و نيّت تنها كافى نيست ؛ اگرچه آن هم شرط است .
هامش
( 1 ) . نك : همان ، ص 454 - 455 .
( 2 ) . در نسخه « مسجد نبى و مسجد اقصى » بدل « مسجد النّبى و مسجد الأقصى » بود .
( 3 ) . روايت محمّد بن منصور از حضرت رضا عليه السّلام . نك : تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 313 ، ح 496 ؛ و وسائل الشيعة ، ج 10 ، ص 390 ، ح 2 .
( 4 ) . با خدا عهد مىنمايم .
( 5 ) . با خدا عهد مىبندم كه اگر زمانى فلان مطلب واقع بشود ، بر عهدهء من هم فلان كار خواهد بود .