و اگر گفت : مال خطيرى يا جليلى ؛ به هر چه بخواهد ، مىتواند تفسير كند .
و اگر نذر كرد صدقه دادن به جميع مالش را و بترسد از ضرر از اخراج در يك مرتبه ، قيمت كند بر خود و در آن تصرّف كند و كمكم صدقه بدهد تا اين كه تمام آن را بدهد .
و اگر نذر كرد [ كه ] مالش را در راه خير ، اخراج كند ، صدقه [ ب ] دهد بر فقراى مؤمنين ، يا ببرد در حجّى يا زيارتى ، يا صرف كند در مصلحت مسلمانان .
و از آن جمله ، قربانى كردن است
اگر نذر كند قربانى شترى را ، منصرف است به قربانى كردن در كعبه ؛ و اگر قصد منى كرد ، لازم است ؛ و اگر قصد غير آن دو موضع [ را ] كرد ، لازم نيست .
و اگر نذر كرد قربانى ( و سر تراشيدن را با هم ) ، واجب است كمتر قربانى از انعام « 1 » .
و اگر نذر كرد كه قربانى كند در بيت اللّه غير انعام را ، باطل است [ بنا ] به قولى ؛ « 2 » و در مصالح كعبه فروخته مىشود [ بنا ] به قولى ؛ « 3 » اگرچه قابل نقل و انتقال نبوده باشد .
و اگر نذر كرد ( هديه كند غلام يا كنيزش را و يا اين كه ) قربانى كند دابّهاش را ، فروخته مىشود و صرف مىشود در مصالح كعبه يا مشهدى كه نذر كرده ؛ و در معونهء حاجّ و زائرين ، در مشهدى كه نذر كرده [ بود ] .
و اگر نذر كرد
] 741 / B [
كه شترى را در مكّه يا منى نحر كند ، بايد همان جا آن را قسمت كند .
و اگر نذر كرد كه در غير مكّه و منى نحر كند ، اقوى لزوم نذر است . « 4 »
و كسى كه بر او شترى لازم شد در نذر و نيافت آن را ، گاوى بكشد ؛ و اگر آن را هم
هامش
( 1 ) . چهارپايان ( شتر ، گاو و گوسفند ) .
( 2 ) . برخى از فقيهان شيعه كه فتوا به بطلان دادهاند ، عبارتند از :
الف : ابن جنيد اسكافى به نقل علّامهء حلّى در مختلف الشيعة ، ج 8 ، ص 227 ، م 57 .
ب : قاضى ابن برّاج در المهذّب ، ج 2 ، ص 409 .
ج : ابن ادريس حلّى در السرائر ، ج 3 ، ص 66 .
د : يحيى بن سعيد حلّى در الجامع للشرايع ، ص 424 .
( 3 ) . نك : شرايع الإسلام ، ج 3 ، ص 150 و مختلف الشيعة ، ج 8 ، ص 227 ، م 57 .
( 4 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 453 - 454 .