مطلب دوم : در [ بيان ] احكام ملتزم است
( بدان كه ) ملتزم ، [ بر ] انواعى است . [ كه ] از آن جمله ، روزه است ؛
اگر نذر روزهء مطلقى كرد ، روزهء يك روز ، كافى است ؛ و اگر نذر كرد روزهء يك ماه متفرّق ، تفريق لازم نيست ؛ و اگر روزى را تعيين كرد ، معيّن مىشود .
و اگر شرط كرد كه در يك ماه تتابع كند ، در قضاى آن ، تتابع لازم نيست .
و اگر نذر كرد روزهء يك سال معيّنى را ، در قضاى آن ، قضاى عيدين و ماه رمضان لازم نيست ؛ ولى قضاى ايّام حيض و مرض لازم است على إشكال ؛ « 1 » ولى در آن قدرى كه در سفر افطار كرده [ است ] ؛ اگر بدون عذر افطار كرده [ است ] ، قضا كند آن را و تمام كند آن قدرى [ را ] كه مانده [ است ] ، اگر شرط تتابع نكرده باشد و كفّارهء آن را هم بدهد ؛ و اگر شرط تتابع كرده ، روزه را از سر بگيرد ؛ و بعضى گفتهاند : « اگر از نصف گذشته [ است ] از سر نگيرد . « 2 » و اگر به عذر « 3 » افطار كرده [ است ] تمام كند و كفّاره ندارد ؛ و سفر ضرورى ، عذر است » .
( مسائل )
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : اگر نذر كرد روزهء يك سال را ، دوازده ماه بر او واجب است ، و تتابع لازم نيست ؛ و ماه رمضان و عيدين از او ناقص نمىشود .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : اگر نذر كرد روزهء روزى را كه زيد بيايد ، باطل است ؛ و اگر نذر كرد كه از روزى كه زيد بيايد تا ابد روزه بگيرد ، روزى كه زيد بيايد ، باطل است و بعد آن لازم است .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : اگر كسى روزهء مستحبّى گرفته بود و نذر كرد [ كه ] آن را تمام كند ، لازم است ؛ و اگر نذر كرد بعضى روز را روزه بگيرد ، باطل است .
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : اگر نذر كرده بود روزهء روزهاى دوشنبه و روزى كه زيد
هامش
( 1 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 440 - 442 .
( 2 ) . نك : شرايع الإسلام ، ج 3 ، ص 192 ؛ متن عبارت مرحوم محقق حلّى ، چنين است : « و قال بعض الأصحاب إن تجاوز النصف جاز البناء و لو فرّق ؛ و هو تحكّم » .
( 3 ) . در نسخه « لعذر » بدل « به عذر » است .