كتاب نذر
و در آن ، دو مطلب است :
( مطلب ) اوّل : در اركان نذر است
و آن ، سه چيز است :
اوّل : نذركننده ،
كه بايد بالغ [ و ] عاقل [ و ] مسلم باشد ؛ و اگر زن است در نذر مستحبّات ، بايد اذن از شوهر داشته باشد ؛ و ولد ، از پدر ؛ و بنده ، از مولا اذن داشته باشد ؛ و بايد قاصد باشد و [ قصد ] قربت [ داشته ] باشد .
و نذر بنده پيش از اذن مولا ، باطل است - اگرچه بعد ، آزاد شود - ؛ و اگر بعد مولا اجازه نمود ، محلّ اشكال است . « 1 »
و نذر كافر ، منعقد نمىشود ؛ ولى مستحبّ است كه اگر مسلم شد ، به آن وفا كند ؛ و نذر مسلم بىقصد قربت ، باطل است .
دوم : صيغه است
[ و آن ] مثل اين [ است ] كه بگويد : « ان شفى اللّه مريضي » « 2 » يا « ان رزقني [ اللّه ] ولدا » « 3 » و آنچه مثل آن است از قبيل جلب نعمت و دفع نقمت ؛ بلكه اگر گفت : « ان
هامش
( 1 ) . نك : غاية المراد ، ج 3 ، ص 436 - 437 .
( 2 ) . اگر خدا بيمارم را شفا داد .
( 3 ) . اگر خدا به من فرزندى روزى كرد .