كتاب صلح
( بدان كه ) صلح صحيح است با اقرار به حقّ مدعى و انكار حق داشتن او ؛ [ و اين كه ] بايد صلح ، تغيير ندهد امر مشروعى را . و صحيح است با علم مصطلحين به قدر مال متنازع [ عليه ] و جهل آنان ؛ چه دين باشد يا عين ؛ و اگر مالك راضى شد با نقدى كه صلح بر آن واقع شود ، صحيح نيست .
و كافى است مشاهدهء آنچه از قبيل موزون باشد . و صحيح است بر عين به عين ؛ و عين به منفعت ؛ و منفعت به منفعت ؛ و منفعت به عين .
و اگر مصالحه كرد بر چند درهم به يك دينار ، صحيح است ؛ و به عكس هم صحيح است و قبض ، لازم ندارد .
( فائده )
صلح لازم است از طرفين ؛ [ و ] باطل نمىشود الّا به تراضى طرفين .
( تنبيه )
اگر مصالحه كردند شريكان ، بر اين كه يكى از آنان ، مختصّ باشد به منفعت و ضرر و ديگرى ، به رأس المال ، صحيح است .
تبيين
اگر دو درهم
] 87 / B [
زر ، در دست دو نفر بوده باشد و يكى از آنان ، مدعى شد كه