كتاب رهن
و در آن ، دو مطلب است :
( مطلب ) اوّل : [ در كيفيّت رهن است ]
و در آن ، مسائلى [ چند ] است :
( مسئلهء اوّل ) : ( بدان كه ) عقد ايجاب است - مثل « رهنت » ، يا اين كه بگويد :
« اين وثيقه باشد نزد تو » و شبه آن - و قبول ، مثل « قبلت » .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : كافى است در ايجاب و قبول ، اشارهاى كه دلالت كند بر رضا ، با عجز از نطق .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : رهن ، محتاج به قبض نيست ، بنا بر قولى . « 1 »
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : رهن ، از طرف راهن ، لازم است نه از طرف مرتهن .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : شرط است كه رهن ، عين مملوك باشد به قسمى كه قبض آن ، ممكن ، و بيعش ، صحيح است ؛ پس منعقد نمىشود رهن قرض ؛ و نه رهن منفعت ؛ و نه آنچه تملّكش صحيح نيست مثل شراب ؛ اگر آن را مسلم نزد ذمّى رهن بگذارد و نه مرغ در هوا و نه وقف . و رهن گذاردن بندهء مدبر ، باطل كردن تدبير او است .
هامش
( 1 ) . فتواى شيخ طوسى در الخلاف ( ج 3 ، ص 223 ، م 5 ) و المبسوط ( ج 2 ، ص 196 ) و ابن ادريس حلّى در السرائر ( ج 2 ، ص 417 ) ، چنين است .