كتاب دين [ و توابع آن ]
( و آن در اينجا عبارت از قرض است ) و در آن ، چند مقصد است .
[ مقصد ] اوّل و در اينجا ، مسائلى ذكر مىشود :
[ مسائل ]
[ مسئلهء ] ( اوّل ) : مكروه است قرض كردن ، مگر در صورت حاجت به قرض .
[ مسئلهء ] ( دوم ) : مستحبّ است قرض دادن ؛ بلكه افضل از صدقه ، به مثل آن مال است در ثواب .
[ مسئلهء ] ( سوم ) : ايجاب در قرض حاصل مىشود با « أقرضتك » ، و [ يا ] آنچه افاده كند معنى قرض را ؛ مثل آن كه بگويد : « به اين عين ، منتفع بشو » ، يا « در آن ، تصرّف نما » . و حاصل مىشود قبول ، به « قبلت » و شبه آن .
[ مسئلهء ] ( چهارم ) : اگر در قرض ، شرط منفعت كرد ، حرام است ؛ اگرچه شرط كند كه در عوض شكسته ، صحيح ردّ كند ؛ و در اين صورت قرض كننده ، مالك هم نمىشود ؛ و اگر قرض كننده ، تبرّع نمود به زياده ، مانعى ندارد .
[ مسئلهء ] ( پنجم ) : هرچه مضبوط شد ، به آنقدر كه از اوصاف رفع جهالت بشود ، قرض دادن آن صحيح است .