كتاب شفعه
و در آن ، دو فصل است :
فصل اوّل : در شرايط شفعه
( بدان كه ) وقتى بفروشد به كسى [ يكى ] از دو شريك ، حصّهء خودش را ، شريك ديگر حقّ دارد كه آن را بگيرد به آن ثمن كه عقد بر او واقع شده [ است ] ؛ به هشت شرط :
( شرط اوّل ) : اين كه زياده بر دو نفر نباشند ؛
و اگر بعض حصّهء خود را فروخت ، شريك ديگر حقّ شفعه دارد در تمام آن ؛ و اگر آن شريك پيش از اخذ به شفعه بميرد ، ورثه ، حقّ مطالبه دارند ؛ و اگر يكى از ورّاث ، عفو نمودند ، از براى باقى است اخذ به شفعه و ترك آن .
( شرط دوم ) : اين كه حصّهء يكى [ از ] آن دو شريك ، به بيع منتقل شده باشد ؛
و اگر به هبه يا عقد ديگرى منتقل شد ، شفعه ، ثابت نيست ؛ چه آن عقد متضمّن عوض باشد ، يا نباشد .
( شرط سوم ) : اين كه مبيع از چيزهايى باشد كه قابل نقل و تحويل نباشد ؛
] 07 / A [
مثل زمين [ ها ] و بستان [ ها ] و خانه [ ها ] . و ثابت نمىشود حقّ الشفعه در