تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إرشاد الأذهان إلى أحكام الإيمان ( فارسى ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
( مسئلهء ) [ دوازدهم ] : در كندن درخت بزرگ از حرم ، يك گاو ؛ و [ در كندن ] درخت كوچك ، يك گوسفند بدهد ، اگرچه محلّ باشد . و اگر بعضى از درخت را قطع كرد ، قيمت همان را بدهد ، و آن را برگرداند به محلّ خود ؛ و اگر باز سبز ماند ، كه چيزى نيست ؛ و اگر خشك شد ، ضامن است ؛ و كفّاره ندارد كندن گياه حرم ؛ اگرچه معصيت است . ( مسئلهء ) [ سيزدهم ] : در تدهين - كه روغن به خود ماليدن است - ، يك گوسفند بدهد ؛ اگر به جهت ضرورت ماليده باشد . و جايز است از براى محرم ، خوردن روغنى كه طيب نباشد ، همچون روغن [ معمولى ] و روغن كنجد . ( مسئلهء ) [ چهاردهم ] : اگر سبب‌هاى موجبه از براى كفّاره ، متعدّد شد ؛ اگر دو سبب مختلف به جا آورد ، كفّاره متعدّد مىشود ؛ و اگر تكرار كرد وطى را ، كفّاره نيز مكرّر مىشود ؛ و اگر مكرّر كرد سر تراشيدن را ، اگر در وقت بوده ، مكرّر مىشود ، و الّا يك كفّاره كافى است ؛ و اگر مكرّر كرد پوشيدن دوخت را و يا طيب را در يك مجلس ، يك كفّاره بيش نيست ؛ و اگر مجلس هم متعدّد بوده ، كفّاره هم مكرّر مىشود . ( مسئلهء ) [ پانزدهم ] : ساقط مىشود كفّاره از جاهل و ناسى و ديوانه ، مگر در صيد كه در آنجا كفّاره ، متعلّق مىشود با جهل و نسيان [ و عمد ] ايضا . ( مسئلهء ) [ شانزدهم ] : هر كس كه در حال احرام بخورد چيزى را كه بر محرم حرام است يا بپوشد لباسى را كه بر محرم حرام است ، بر او يك گوسفند لازم است .

مقصد دوم : در طواف است

( بدان كه ) طواف ، ركن است كه باطل مىشود حجّ به ترك آن عمدا ؛ و اگر سهوا بود ، قضا لازم است ؛ و اگر از طواف عاجز است ، نايب بگيرد . و واجب است در طواف ، طهارت و ازالهء نجاست از جامه و بدن ؛ و آن كه اگر مرد است ، مختون باشد ؛ و نيّت ؛ و ابتدا كردن به حجر [ الأسود ] ؛ و تمام كردن طواف را به همان حجر ؛ و آن كه هفت دفعه ، طواف كند و خانهء كعبه را در حين طواف بر طرف چپ بيندازد ؛
] 44 / A [
و داخل كردن حجر را در طواف ؛ و اخراج مقام ابراهيم . و امّا دو ركعت [ نماز ] طواف را بايد در مقام ابراهيم عليه السّلام بگذارد ؛ و اگر به سبب