و كسى كه بكند يك پر از پرهاى كبوتر حرم را ، صدقه بدهد به آن دستى كه آن پر را كنده . و اگر از حرم صيدى را بيرون آورد ، واجب است برگردانيدن آن را به سوى حرم ؛ و اگر صيدى را بيرون آورد و تلف شد ، ضامن است . و اگر از حرم صيدى را بيرون آورد و آن صيد پرهايش كنده بود ، واجب است كه آن صيد را نگاه دارد تا پر آن برويد [ و ] بعد آن را به حرم برگرداند .
مقام دوم : در باقى چيزهايى است كه ممنوع [ شده ] است محرم از آنها
[ مسائل ]
( مسئلهء ) [ اوّل ] : كسى كه مجامعت كند با زن خود يا كنيز خود ، قبلا يا دبرا ، - در حالتى كه محرم به حجّ ، يا عمرهء واجب ، يا مستحبّ است - ، عمدا ، با علم به حرمت ، پيش از رسيدن به مشعر ، حجّش فاسد است ؛ و بايد آن حجّ را تمام كند ؛ و شترى ذبح كند ؛ و سال بعد هم حجّ كند ؛ و بايد كه مفترق شوند . وقتى كه به آن مكان رسيدند كه در آن مجامعت كردهاند تا از افعال حجّ فارغ شوند ؛ و معنى افتراق آن است كه هميشه ثالثى در ميان باشد ؛ و اگر زنش هم مطاوعت شوهر كرد ، بر او هم مثل آنچه بر شوهر واجب بود ، واجب است ؛ و اگر مطاوعت نكرد و شوهر جبرا با او مجامعت كرد ، حجّش صحيح است و بر شوهر ، [ كفّاره دادن ] دو شتر [ لازم ] است .
و اگر بعد از مشعر مجامعت كرد ؛ يا پيش از مشعر ، در غير قبل و دبر مجامعت كرد عمدا ، يك شتر واجب است .
( مسئلهء ) [ دوم ] : كسى كه در حال احرام استمناء كرد ، يك شتر بر او واجب است ؛ و در باطل شدن حجّ او به واسطهء استمناء ، دو قول است . « 1 »
( مسئلهء ) [ سوم ] : اگر در حالتى كه محلّ بود با كنيز خود وطى كرد و كنيز ، محرم بود به اذن مولا ، يك شتر واجب است ؛ و اگر از [ اداى ] آن [ هم ] عاجز است ، يك گاو ، كافى است ؛ اگر از [ اداى ] آن هم عاجز است ، يك گوسفند ، يا روزهء سه روز [ كافى است ] .
هامش
( 1 ) . براى اطلاع از تفصيل اين دو قول و قائلين آن ، نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 415 - 417 .