مقام سوم در افعال حجّ است
و در آن ، چند مقصد است .
( مقصد ) اوّل : در احرام است
و در اينجا ، كلام در چهار چيز است
اوّل : ميقات
( بدان كه ) واجب است محرم شدن از ميقات ، بر هر كسى كه داخل مكّه شود به جز كسى كه داخل شود در مكّه بعد از آن كه محرم شده و يك ماه از احرام او نگذشته ، يا كسى كه بسيار داخل مكّه مىشود ؛ - مثل هيزمكش - ، و اگر پيش از ميقات محرم شود صحيح نيست ، مگر كسى كه نذر كرده باشد [ كه ] پيش از ميقات محرم شود ؛ يا كسى كه در ماه رجب عمره به جا آورده و مىترسد پيش از عمره ، رجب تمام شود .
و كافى نيست عبور محرم از ميقات ، بلكه اگر [ از ] پيش هم نيّت كرده واجب است تجديد احرام از ميقات ؛ و اگر متعذّر شد احرام [ بستن ] از ميقات ، از ادنى الحلّ محرم شود ؛ و اگر از آنجا هم ممكن نشد ، از همان جاى خود محرم شود . و همچنين است حكم كسى كه نسيانا از ميقات محرم شود ؛ [ و ] يا كسى كه قاصد مناسك نبوده و بعد قصد كرد ؛ يا كسى كه حجّ تمتّع كرده و در مكّه ساكن است .
و اگر تأخير انداخت احرام را از ميقات عمدا ، واجب است برگردد و از ميقات محرم شود .
و كسى كه فراموش كند احرام را بالمرّه و باقى مناسك را به عمل بياورد در حجّ ، كافى است بنابر قولى . « 1 »
و ميقات شش است :
[ اوّل ] : ميقات اهل عراق ، « عقيق » است و بهتر آن است كه از مسلخ ، محرم شوند ؛ و پايينتر از آن ، « غمره » است ؛ و پستتر [ از ] همهء مواقيت ، « ذات عرق » است .
[ دوم ] : و [ ميقات ] از براى اهل مدينه ، « مسجد شجره » است در حال اختيار ؛ و در
هامش
( 1 ) . نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 388 - 392 .