كه محلّ فرمايد او را در جايى كه او را نگاه داشته ؛ از اتمام عمره به واسطهء امانى كه روى داد ، و احرام در پنبه ؛ و آن كه اگر متمتّع است ، موى سر خود را از اوّل ذى القعده بلند بگذارد ؛ و مؤكّد مىشود استحباب گذاردن موى سر ، از وقت ديدن هلال ذى الحجّه .
و مستحبّ است پاك كردن بدن از كثافات و گرفتن ناخن و نوره ماليدن و غسل كردن و شارب گرفتن ، و محرم شدن بعد از نماز ظهر يا بعد از نماز واجبى ديگر ، يا بعد از شش ركعت نماز و كمتر [ ين ] آن ، دو ركعت است .
و زن مثل مرد است ، مگر در لباس كه دوخت داشته باشد ، كه بر زن ، حرام نيست .
و مخفى نماند كه حيض ، مانع از احرام نيست . و اگر حايض بود و به جهت آن كه گمان مىكرد كه حيض مانع [ از ] احرام است ، احرام را ترك نمود ؛ اگر مىتواند ، برگردد به ميقات ، و اگر نمىتواند ، از خارج حرم ؛ و اگر نمىتواند از جاى خود ، محرم شود .
مطلب سوم : در تروك احرام است
واجب است بر محرم ، دورى كردن از چند چيز :
( اوّل ) : صيد خشكى ، - و صيد خشكى ، هر حيوانى است كه ممتنع است بنفسه و تخم [ گذارى ] مىكند و بچه مىگذارد در خشكى - . و حرام است بر محرم خوردن آن ، و صيد كردن آن ، و ذبح كردن و اشاره كردن به سوى آن به جهت صيد [ فرد ] ديگرى ، و راهنمايى [ كردن ] غير [ را ] به آن ، و بستن در به روى آن ، و نگاه داشتن آن .
( دوم ) : زنان ، از وطى كردن و عقد بستن بر آنان - چه از براى خود و چه از براى غير خود - . و حاضر شدن [ به ] مجلس عقد آنان ، و شهادت دادن بر آنان در عقد ، و بوسيدن آنان ، و نگاه با شهوت به آنان كردن .
( سوم ) : استمناء ( كردن ) است .
( چهارم ) : بوى خوش است مطلقا بنابر قولى ؛ « 1 » حتى اگر در طعام بوده باشد ، مگر خلوق كعبه ( كه قسمتى از طيب است ) ؛ و مگر ميوههايى كه بوى خوش دارند ، ( مثل سيب و به ) . « 2 »
هامش
( 1 ) . براى اطلاع تفصيلى از قائلين به اين قول ، نك : غاية المراد ، ج 1 ، ص 396 - 403 .
( 2 ) . همان ، ص 404 - 410 .