است ، و از زكات چيزى كم نمىشود .
[ مسئلهء ] نوزدهم : مكروه است مالك شود به خريدن و شبهه [ - مانند آن ] ، آنچه را كه [ به ] زكات داده اختيارا ؛ و اگر مالك شد به ارث و شبهه [ - مانند آن ] ، كراهتى ندارد .
" [ مسئلهء ] بيستم : سزاوار است داغ كردن [ - نشان گذاردن ] شتر و گاو و گوسفند را در محل نمايان ، مثل ران و شانه " . « 1 »
] 03 / A [
مقام دوم در زكات فطره است
( بدان كه ) واجب مىشود زكات فطره هنگام رؤيت هلال ماه شوّال ، و آن يك صاع [ است ] كه چهار مدّ است از قوت غالب - مثل گندم و جو و خرما و مويز و برنج و شير و كشك - ، در صورتى كه قوت غالب بشوند . و مستحقّ است اين فطره [ را ] بعينه [ هر كسى كه ] مستحقّ زكات مال است . « 2 » و تعلّق مىگيرد اين فطره بر هر مكلّف آزادى كه متمكّن باشد از قوت ساليانهء خود و عيالش ؛ و بايد فطره به جهت خود و هر كه نانخور او باشد ، بدهد ؛ چه آنكه آن نانخور ، واجب النفقه باشد يا متبرّعى باشد ؛ چه آن كه كافر باشد آن نانخور ، يا مسلم ؛ چه آزاد باشد يا بنده ؛ طفل باشد يا بزرگ .
و همچنين بايد فطرهء مهمان را بدهد ؛ اگر پيش از ديدن هلال شوّال ، مهمان او باشد .
و اگر پيش از هلال شوّال ، طفلى پيدا كرد ، فطرهاش لازم است ؛ يا آنكه پيش از هلال [ شوّال ] بندهاى خريد ؛
و اگر بعد از هلال است ، زكات لازم نيست .
و اگر بندهاى داشت كه بعض از او آزاد بود ، به اندازهء آزادى ، خود بنده بايد
هامش
( 1 ) . مسئلهء دوم و مسئلهء بيستم ، در نسخهء متن ارشاد الأذهان و نيز نسخهء مرحوم مترجم وجود دارد ولى بر روى آن خط كشيده شده ؛ و نيز در نسخهاى كه توسط كاتب نوشته شده ، اين دو مسئله وجود ندارد و به همين علت در نسخهء خط مترجم بيست مسئله وجود دارد و در نسخهء كاتب ، هيجده مسئله .
( 2 ) . « على قول مشهور ؛ ولى احتياط در تخصيص به فقراء غير متجاهر به فسق ، ترك نشود » ؛ [ شيخ محمّد على ] .