قتاده گويد : آن راه خوب و بد است . و بعضى گفتهاند سبيل راه شناخت دينيست كه بوسيله آن به ثواب ابدى ميرسند و لازمست هر مكلّف آن را به پيمايد و آن دليلهاى عقلى و شرعيست كه شامل تمام مكلّفين است .
( إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً )
فرّاء گويد : يعنى اگر سپاس گويد و اگر ناسپاسى نمايد بر پاداش و كيفر مجازات رسد زجاج گويد : يعنى اختيار نمايد يا سعادت و يا شقاوت را و مقصود اينكه يا بحسن اختيارش شكر و سپاس خدا را اختيار كند و اعتراف بنعمتهاى او نمايد . پس به حق برسد و يا اينكه ( بسوء اختيارش ) نعمتهاى خدا را كفران و انكار كند احسان خدا را پس گمراه از راه صواب ، و حقّ شود . پس هر كدام را اختيار نمود پاداش داده شود به جهت آن و اين نظير كلام اوست كه ميگويد : فمن شاء فليؤمن و من شاء فليكفر هر كس بخواهد ايمان آورد و هر كس بخواهد كفران نمايد . و در اين آيه دلالت است بر اينكه خداوند تمام خلقش را هدايت و راهنمايى كرده براى اينكه لفظ عام است آن گاه بيان فرمود آنچه را كه براى كافرها آماده ساخته و گفت
( إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ )
يعنى مهيّا نموديم بعنوان پاداش و كيفر كردار كفر و عصيانشان
( سَلاسِلَ )
يعنى در دوزخ چنانچه در سورهء ديگر فرمود
( فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً )
( وَ أَغْلالًا وَ سَعِيراً )
آتش بر افروختهاى كه بوسيلهء آن آنها را عذاب و عقوبت نمائيم در آن آن گاه ياد فرمود آنچه براى سپاسگزاران ، و مطيعين آماده نموده و گفت :
( إِنَّ الْأَبْرارَ )
جمع برو آن كسيست كه خدا را اطاعت و كارهاى خوب نمايد .
حسن گويد : ايشان كسانى هستند كه مورچهاى را اذيت نميكنند و