عبّاس « 1 » و قتاده و ابن زيد چنين تفسير نمودهاند ، و نيز به همين سبك از حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) روايت شده است .
از عكرمه نقل شده است كه شب قدر شب نيمهء شعبان است . « 2 » امّا قول اوّل صحيح است زيرا
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ »
و
« شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ »
دلالت مىكند - كه شب قدر از ماه رمضان خارج نيست -
هامش
( 1 ) - تفسير ابن عبّاس ص 308 :« إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ« فيها الرّحمة و المغفرة و البركة و هى ليلة القدر .
( 2 ) از اسحاق بن عمار روايت شد ميگويد از حضرت شنيدم كه در پاسخ كسانى كه ميگفتند : آيا ارزاق مردم در شب نيمهء شعبان تقسيم مىشود ؟
فرمودند : ( نه به خدا قسم تقسيم ارزاق بندگان جز در شب نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوّم ماه رمضان در شب ديگرى نخواهد بود ، در شب نوزدهم دو دسته جمع مىشود ، و در شب بيست و يكم هر امر محكمى مجزّا مىشود و در شب بيست و سوّم خداوند آنچه را كه از اين امور خواسته است امضاء مىكند و اين شب همان شب قدرى است كه خداوند دربارهء آن فرموده است : « بهتر از هزار ماه است » .
راوى گويد : گفتم : پس معنى اجتماع دو دسته چيست ؟ فرمود :
يعنى خداوند در اين شب ميخواهد جلو اندازد تا عقب اندازد و اراده و قضايش را جمع مىكند .
راوى گويد : گفتم : پس اينكه فرموديد در شب بيست و سوّم آنها را امضا مىكند يعنى چه ؟ فرمودند : خداوند امور را در شب بيست و يكم روشن ميسازد