10 - اى محمّد ! در روزى كه آسمان دودى آشكار آورد دقّت كن .
11 - دودى كه همگان را فرا گيرد ، اينست عذابى دردناك .
( يازده آيه به نظر كوفى ، ده آيه به نظر ديگران )
قرائت آيات :
اهل كوفه « رب السماوات » را بجر خواندهاند و ديگران برفع .
دليل قرائت :
رفع « ربّ » بنا بر يكى از دو تركيب است .
1 - يا آنكه خبر باشد براى مبتداى محذوف يعنى : « هو ربّ السّماوات » 2 - يا آنكه « رب السماوات » مبتداء باشد و خبرش جملهاى كه در آن دوباره از اين ربّ ياد مىشود كه « لا إله الا هو » باشد .
مؤيّد تركيب دوّم اين آيه است :
« رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ »
« 1 » و هر كس « ربّ » بجرّ خوانده آن را بدل از « ربّك » در آيهء قبل گرفته است .
ابو الحسن گفته است : رفع بهتر است ، و برفع خوانده مىشود .
اعراب آيات :
« إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ »
جواب قسم است ، نه
« إِنَّا أَنْزَلْناهُ »
« 2 » زيرا انسان
هامش
( 1 ) - سورهء مزمّل : 73 آيهء 9 : قبل از آيه :وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا ، رَبُّ الْمَشْرِقِ . . . »اين آيه نيز بجرّ خوانده شده است بنا بر آنكه بدل باشد از « ربّك » در« اسْمُ رَبِّكَ ».
( 2 ) - در بخش معنى آيات« إِنَّا أَنْزَلْناهُ »را جواب قسم گرفته است ( مترجم )