سوى بندگانمان فرستاديم .
( رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ )
از ابن عبّاس نقل شده يعنى : از راه محبّت نسبت به بندگانمان و نعمت بر آنان است كه پيامبران را بسوى آنان فرستاديم « 1 »
( إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ )
يعنى : خدا دعاى بندگانش را ميشنود ، و نسبت به مصالح آنان آگاه است .
( رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ )
يعنى آفريدگار و مدبّر آسمانها و زمين و مخلوقات ما بين آنها است اگر به اين مطلب ، ايمان داريد كه :
( لا إِلهَ إِلَّا هُوَ )
خدايى سزاوار پرستش جز او نيست .
( يُحْيِي وَ يُمِيتُ )
يعنى بندگان را پس از مردن زنده مىكند ، و دوباره پس از زنده كردن آنان را مىميراند .
( رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ )
يعنى : پروردگار شما است كه شما و پدرانتان را كه پيش از شما بودهاند آفريده و تدبير نموده است .
آن گاه خداوند بوضعيت اعتقادى كفّار اشاره كرده ميفرمايد : اين كفّار نسبت به آنچه كه گفتهايم اعتقاد ندارند .
( بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ )
يعنى : بلكه آنان در مورد آنچه كه براى تو خبر دادهايم شك دارند و با اين وصف نسبت به تو و قرآنى كه بر آنان خوانده مىشود مسخره ميكنند ، و اين معنى از جبائى نقل شده است .
بعضى هم گفتهاند يعنى : بازى ميكنند و سرگرم دنيا ميشوند ، و به وضع خود رسيدگى ميكنند .
هامش
( 1 ) تفسير ابن عبّاس ص 308