اعراب آيات :
پس از آنكه در جمله
« فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ »
ما بعد از حرف شرط « ان » در آمد جمله از لحاظ تأكيد و اعلان طلب تصديق شباهت به قسم پيدا كرد ، و به همين علت نون تأكيد وارد كلام شد زيرا نون در جواب قسم لازم مىآيد نه در جزاء كه شباهت به آن دارد .
معنى آيات :
آن گاه خداوند پيامبرش را مورد خطاب قرار داده ميفرمايد :
( فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ )
يعنى : اگر ما تو را بميرانيم پس از تو حتما از امتت انتقام خواهيم گرفت .
( أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ )
يا آنكه زندهات ميگذاريم و عذابهايى را كه به آنان وعده دادهايم در زندگيت به تو نشان ميدهيم .
( فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ )
يعنى : ما قدرت انتقام گرفتن از آنان را داريم ، و چه در زمان زندگيت و چه پس از وفات تو ميتوانيم آنان را عذاب كنيم .
حسن و قتاده گويند : خداوند بپيامبر احترام گذاشته است كه اين عذاب را مشاهده نكند ، و در امتش چيزى نبيند مگر آنكه موجب روشنى چشمش باشد .
البته بعد از حضرتش عذابى سخت پيش آمد ، روايت شده است كه به حضرتش نشان داده شد كه امّتش پس از او چه خواهند كرد ، و از آن وقت هميشه گرفته و غمگين بود ، و تا هنگامى كه چشم از اين جهان بست كسى او را خندان نديد .
( جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت مىكند و ميگويد : من در حجّة الوداع در منى از همه برسول خدا ( ص ) نزديكتر بودم كه فرمود : نبينم كه پس از من بكفر