باز گشته گروهى گردن گروه ديگر را ميزنيد ، به خدا سوگند كه اگر اين كار را بكنيد مرا در صف لشگرى كه با آن مىجنگيد خواهيد يافت ، سپس به پشت سر نگاه كرده فرمودند : يا آنكه على را خواهيد يافت ، يا على را - و اين قسمت را سه مرتبه تكرار فرمود .
آن گاه ديديم كه جبرئيل بحضرتش اشارتى كرده بدنبال آن اين آيه نازل شد :
« فاما نذهبن بك فانا منهم منتقمون بعلى بن ابى طالب ( ع )
« 1 » .
يعنى : « اگر تو را ببريم ولى بوسيلهء على بن ابى طالب ( ع ) از آنان انتقام خواهيم كشيد » .
بعضى گفتهاند : پيامبر خدا ( ص ) انتقام از مشركين را ديد ، و اين انتقام عبارت بود از آن مكافاتى كه مشركين در جنگ بدر ديدند ، پس از آنكه پيامبر را از مكّه بيرون كردند ، پيامبر ( ص ) در اين جنگ عده بسيارى از آنان را كشت و جمعى را به اسارت گرفت با اينكه تعداد مسلمين اندك بود و نيرويى ناچيز داشتند ، و بر عكس مشركين جمعيت بسيار و قدرت و شوكت فراوان داشتند .
آن گاه خداوند بحضرتش دستور ميدهد كه آنچه از قرآن بر او وحى شده است بدان تمسّك كند :
هامش
( 1 ) تفسير برهان جلد 4 صفحهء 144 بنقل از مناقب بن مغازلى و امالى شيخ ، و در روايت امالى دنبالهء حديث آمده است : « . . . سپس نازل شد آنچه را كه از امر على بن ابى طالب بر تو وحى نمودهايم بگير كه تو بر راه مستقيم هستى ، و على نشانهاى است براى ساعت موعود تو و قومت ، و به زودى مردم دربارهء محبّت على بن ابى طالب ( ع ) باز پرسى خواهند شد » .