( فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ )
يعنى : آنچه كه از قرآن بر تو وحى شده است محكم بگير ، كه آن را آن گونه كه شايسته است بخوانى ، و از دستورات آن پيروى كرده ، از آنچه نهى نموده است خويشتن باز دارى .
( إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ )
يعنى تو بر دين حق و درست هستى كه همان دين اسلام است .
( وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ )
يعنى : قرآنى كه بر تو وحى شده است براى تو و قومت قريش مايهء شرافت است ، از ابن عباس و سدى نقل شده است .
بعضى هم گفتهاند منظور از قومك تمام عرب است ، زيرا قرآن به زبان عرب نازل شده است ، البته در اين شرافت سلسله مراتب هست كه قريش از ديگران سهم بيشترى از شرافت خواهند داشت ، و نيز بنى هاشم از ميان قريش سهم بيشترى دارند .
( وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ )
يعنى : به زودى دربارهء سپاسگزارى نعمت شرافتى كه خداوند بشما ارزانى داشته است بازپرسى خواهيد شد ، و اين معنى از كلبى و زجاج و ديگران نقل شده است .
و بعضى ديگر گفتهاند : يعنى به زودى دربارهء قرآن و وظيفهاى كه در حق آن داريد مورد باز پرسى قرار ميگيريد « 1 » .
هامش
( 1 ) تفسير القمى ج 2 ص 286 ( عبد الرحمن بن كثير از حضرت صادق ( ع ) دربارهء اين آيه ميپرسد ؟ حضرت ميفرمايند : ذكر قرآن است ما هم قوم قرآن هستيم ، و از ما است كه پرسش خواهيد شد ) .
و نيز تفسير نور الثقلين ج 4 ص 605 از بصائر الدرجات از حضرت باقر ( ع ) نقل كرده است كه درباره اين آيه فرمودهاند : ( ذكر رسول خدا