و از حسن نقل شده است كه منظور از زوجها در اين آيه تابستان و زمستان و شب و روز و ماه و خورشيد ، و آسمان و زمين ، و بهشت و دوزخ است .
( وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ )
يعنى خداوند براى شما كشتى و چهار پايان مقرر فرمود ، سعيد بن جبير گفته است منظور از انعام شتر و گاو است ، و بعضى هم گفتهاند منظور تنها شتر است .
( ما تَرْكَبُونَ )
يعنى : در دريا و خشكى بر آنها سوار شويد .
( لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ )
سپس خداوند بيان فرمودند كه غرض از آفرينش اينها كه ياد شد آنست كه بر پشتشان سوار شويد ، و ضمير در ظهوره بر ميگردد به ما
( ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ )
تا نعمت پروردگار خويش را به ياد آوريد و بر اين نعمت كه مسخر بودن مركب است شكر كنيد .
( وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا )
در حالى كه اعتراف به نعمتش داريد ، و او را از شباهت داشتن بمخلوق منزه ميدانيد بگوئيد : منزه است خداوندى كه اين مركب را مسخر فرمان ما ساخته است كه ميتوانيم سوارش شويم .
( وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ )
در حالى كه ما حريف او نبوديم ، و نمىتوانستيم هماورد او باشيم .
( وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ )
يعنى و نيز بگوئيد كه ما در پايان عمرمان با مركب تابوت بسوى پروردگارمان بازگشت خواهيم نمود ، قتاده گويد : خداوند
هامش
( تمامى اشياء از حيوان و گياه و جماد ثابت دانسته است ، تا جايى كه ميبينيم امروزه پس از گذشت قرنها دانشمندان ميگويند هيچكدام از عناصر طبيعى در طبيعت بنحو منفرد يافت نميشود .