و بعضى هم گفتهاند معنى آيه اينست كه از ثروت بندگان براى خدا بهرهاى پنداشتهاند ، كه از نوع آيه
« وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً »
كه در آن مضاف حذف شده است - كه
مِنْ عِبادِهِ
يعنى من اموال عباده - .
( إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ )
يعنى : انسان منكر نعمتهاى خداوند ظاهر كنندهء كفران خويشتن است كه كفر خود را پنهان نميسازد .
هامش
( ديگرى نيست ، و يك نوع قرار داد بسيار جديد است ، كه حتى اين جعل آنان را قانع نساخته تا اينكه « اجزأت المرأة » را نيز از آن مشتق كردهاند ( شعرانى )