ما فرمود ، در حالى كه ما قدرت آن را نداشتيم .
14 - و ما بسوى پروردگار خويش باز گشت خواهيم نمود .
15 - و پارهاى از بندگان خدا را جز او قرار دادند حقا كه انسان آشكارا كفران بسيار مىكند .
لغات آيات :
انشرنا - گفته مىشود « انشر اللَّه الخلق فانشروا » يعنى : خداوند بندگانش را زنده ساخت و زنده شدند ، اعشى شاعر گويد :
« لو اسندت ميتا الى نحرها * عاش و لم ينقل الى قابر
حتى يقول الناس مما رأوا * يا عجبا للميت الناشر »
يعنى : « اگر مردهاى را بگلوى او تكيه دهند ، زنده مىشود و ديگر او را به طرف قبركن نمىبرند كه دفنش كنند ، و مردم كه اين را ديدهاند ميگويند :
چه شگفتى است مردهاى كه زنده شده است » « 1 » .
مقرنين - اقران بمعنى اطاقه يعنى طاقت آوردن است ، گفته مىشود اقرنت لهذا البعير يعنى : طاقت اين شتر را داشتم ، يعنى حريفش شدم .
معنى آيات :
آن گاه خداوند آنچه را كه قبلا بيان فرموده بود تأكيد نموده فرمود :
( وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً )
يعنى خدايى كه از آسمان باران فرستاده
( بِقَدَرٍ )
يعنى به ميزان نياز بشر ، نه بيش از آن كه موجب فساد گردد و نه كمتر از آن كه زيانبخش باشد و سودى نرساند ، و اين آيه دلالت دارد
هامش
( 1 ) شاهد بر سر اينست كه نشر در شعر اعشى بمعنى زندگى آمده است و اين