او را عبادت كرده و توحيد او را داشته و ايمان را بر او خالص گردانيديد پس اين نعمت بزرگ است
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ
( بلكه بيشتر ايشان نمىدانند ) حقيقت اين را ، و سپس خداوند بيان مىكند مقامى را كه آشكار شود در آن اهل حق و باطل و مىگويد :
إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ
( همانا تو مردهاى و همانا ايشان مردگانند ) يعنى عاقبت تو و ايشان مرگ است
ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ
( سپس شما روز قيامت نزد پروردگارتان مخاصمه مىكنيد ) يعنى اهل حق و باطل ، ظالم و مظلوم با هم مخاصمه ميكنند و اين قول « ابن عباس » است .
« ابو العاليه » مىگفته : كه اختصام و دشمنى در ميان اهل قبله مىباشد .
« ابن عمر » گويد : ما گمان مىكرديم كه اين آيه ميان ما و اهل كتاب يعنى يهود و نصارى نازل شده است و دربارهء ما نيست زيرا كه خداى ما يكى و كتاب ما يكى است تا آن كه ديدم بعضى از ما بر بعض ديگر شمشير كشيدهاند پس دانستيم كه اين آيه دربارهء ما نازل شده است .
« ابو سعيد خدرى » دربارهء اين آيه گويد : ما مىگفتيم خداى ما يكى و كتاب ما يكى و دين و پيغمبر ما يكى است پس اين خصومتى كه در آيهء ياد شده ، بيان گرديده چيست تا آن كه در جنگ « صفين » مشاهده كرديم كه بعضى از ما بر بعض ديگر به سختى شمشير كشيدهاند ، گفتم آرى اين همان خبر آيه است .
« ابن عباس » گويد : اختصام ميان هدايت شدگان و گمراهان و راستان و دروغگويان باشد
.