لازم است چنين گفته شود : ( و الذى صدق به ) و اين قويترين اقوال است .
« عطا » و « ربيع » گويند مراد از :
( الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ )
پيامبران بوده و از ( صدق به ) پيروان ايشان مىباشد ، بنا بر اين ( الذى ) به معنى جنس مىباشد .
و نيز گفتهاند : مراد از
( وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ )
حضرت محمد ( ص ) بوده و مراد از ( صدق به ) حضرت على ( ع ) مىباشد . و اين قول « مجاهد » بوده و « ضحاك » آن را از « ابن عباس » روايت كرده و نيز مروى از امامان معصوم ما از آل محمد عليهم السلام مىباشد .
سپس خداوند منت گذارده به آنان كه بر ايشان نعمتها را آماده كرده و مىگويد :
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ
( بر ايشان است آن چه بخواهند ) از ثواب و نعمتهاى بهشت
عِنْدَ رَبِّهِمْ
( نزد پروردگارشان ) كه از جانب خداوند به آنها مىرسد
ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ
( اين است پاداش نيكوكاران ) بر احسانى كه در دنيا انجام داده و اعمال صالح را بجاى آوردند
لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا
( تا محو كند خداوند از ايشان بدترين چيزى كه انجام دادند ) يعنى خداوند از ايشان عقاب شرك و معاصى را ساقط مىكند كه قبلا انجام داده بودند به خاطر ايمان و احسانى كه كرده و بازگشت به خدا كردهاند .
وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ
( و پاداش دهد به ايشان مزدشان را ) يعنى ثوابشان را
بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
( به بهتر چيزى كه بودند عمل مىكردند ) يعنى به واجبات و مستحبات ، كه آنها بهترين اعمال ايشان است ، زيرا مباح اگر چه نيكوست ولى استحقاق ثواب و مدح بر آن مترتب نمىگردد
.