تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 542

مساهمون:

ص٥٤٢
[ 65 ] خرسندى : قناعت . [ 66 ] گناه . [ 67 ] مضمون آيهء 51 سورهء فصلت . [ 68 ] لذتهاى اين جهان . [ 69 ] بودن سعادت در زهد و طاعت . [ 70 ] انتظار بر منتظر . [ 71 ] متاع اين جهان . [ 72 ] كردار نيك . [ 73 ] بندگى خدا . [ 74 ] معصيت . [ 75 ] امام به حقّ ، چون خود آن حضرت . [ 76 ] و رجوع كنيد به خطبهء بيستم . [ 77 ] هر كه با بدان نشيند اگر نيز طبيعت ايشان در او اثر نكند به طريقت ايشان متهم گردد ، و گر به خراباتى رود به نماز كردن ، منسوب شود به خمر خوردن . ( سعدى « گلستان » باب هشتم ) . [ 78 ] رأى بر انداختن ، مشورت كردن . « و پوشيده نماند كه مشاورت ، برانداختن رايهاست . ( « كليله » مينوى ، ص 198 ) » . [ 79 ] زيرا بندگى فروتنى است بىچشمداشت مزد . [ 80 ] ابن ابى الحديد نويسد : امام اين سخن را در پاسخ كسى فرمود كه پرسيد چرا حق امامت را كه از آن توست دير طلب كردى ؟ [ 81 ] آن كه فضيلت خود را فزون گيرد ، در پى زيادت كمال نباشد ، لاجرم نقصان پذيرد « خود پسندى جان من برهان نادانى بود » . [ 82 ] « امر » در قرآن و لسان أئمهء اطهار ( ع ) به معنى بسيار به كار رفته است ، و از روى قرينه آشكار است كه « امر » در اين فقره به معنى مرگ است ، بعضى شارحان آن را آخرت معنى كرده‌اند . [ 83 ]
و كم من اكلة منعت أخاها بلذّة ساعة أكلات دهر
( « البيان و التبيين » ج 3 ، ص 182 ، تصحيح عبد السلام هارون ) . [ 84 ]
و خير الرّأى ما استقبلت منه و ليس بأن تتبّعه اتّباعا
( ابن ابى الحديد ، از شاعرى ) [ 85 ] ترجمهء لفظ به لفظ : سر نيزهء خشم را تيز كرد .
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 542 | خطب الإمام علي ( ع ) / جعفر شهيدي