تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 522

مساهمون:

ص٥٢٢
« گلستان » ، باب هشتم ) . [ 6 ] عشواء ، شترى كه پيش پاى خود را نبيند ، و بيم افتادن آن باشد . [ 7 ] نه خبط مىكند و نه حق و باطل را به هم مىآميزد . [ 8 ] باندام موزون ، راست و درست . [ 9 ] مقصود اوليّت عددى است ، و اوليّت عددى مسبوق به عدم است . تعالى اللَّه عن ذلك . [ 10 ] در راه خدا به مستمند ببخش ، تا روز رستاخيز به كارت آيد . [ 11 ] پرداختن آماده كردن . [ 12 ] انعام : 160 . [ 13 ]
از آن سرد آمد اين كاخ دلاويز كه چون جا گرم كردى گويدت خيز
نظامى . « خسرو شيرين » [ 14 ] برآمدن : پنجه در افكندن ، هجوم بردن . [ 15 ] ساز خود را آراستن : خود را آماده داشتن . [ 16 ] بارگى : مركب سوارى . [ 17 ]
اى به شبان خفته ظن مبر كه بياسود گر تو بياسودى اين زمانه ز رفتن خويشتن خويش را رونده گمان بر هيچ نشسته نه نيز خفته مبر ظن
( ناصر خسرو ) [ 18 ] به دست كردن : كسب كردن . [ 19 ] « ربّ طلب قد جرّ إلى حرب ، مثلى است و نظير آن :
شد غلامى كه آب جوى آرد آب جوى آمد و غلام ببرد
( سعدى ) [ 20 ] أجمل فى الطَّلب : آهسته روى كرد . صيّاد بى روزى در دجله ماهى نگيرد و ماهى بى اجل در خشك نميرد . ( سعدى ، گلستان ) . به نانهاده دست نرسد و نهاده هر كجا هست برسد . ( سعدى ، گلستان ) . [ 21 ] آوند : ظرف . [ 22 ] ورزيدن : كسب كردن . [ 23 ] رازى كه نهان خواهى با كس در ميان منه ( سعدى ، « گلستان » ، باب هشتم ) .