را فراهم كرده و هر دو جهان را به دست آورده ، چنين كس را نزد خدا آبروست و هر چه از خدا خواهد از آن اوست .
270
[ و گفتهاند كه در روزگار خلافت عمر بن خطاب از زيور كعبه و فراوانى آن نزد وى سخن رفت ، گروهى گفتند اگر آن را به فروش رسانى و به بهايش سپاه مسلمانان را آماده گردانى ثوابش بيشتر است .
كعبه را چه نياز به زيور است ؟ عمر قصد چنين كار كرد و از امير المؤمنين پرسيد ، فرمود : ] [ قرآن بر پيامبر ( ص ) نازل گرديد و مالها چهار قسم بود : مالهاى مسلمانان كه آن را به سهم هر يك ميان ميراث بران قسمت نمود . و غنيمت جنگى كه آن را بر مستحقانش توزيع فرمود . و خمس كه آن را در جايى كه بايد نهاد . و صدقات كه خدا آن را در مصرفهاى معين قرار داد . در آن روز كعبه زيور داشت و خدا آن را بدان حال كه بود گذاشت . آن را از روى فراموشى رها ننمود و جايش بر خدا پوشيده نبود . تو نيز آن را در جايى بنه كه خدا و پيامبر او مقرر فرمود . [ عمر گفت اگر تو نبودى رسوا مىشديم و زيور را به حال خود گذارد . ]
271
[ و روايت شده است كه دو مرد را نزد او آوردند كه از مال خدا دزدى كرده بودند : يكى از آن دو بنده بود از بيت المال مسلمانان ، و ديگرى در ملك مردمان . فرمود : ] امّا آن يكى از مال خداست و حدّى بر او نيست چه مال خدا برخى از مال خدا را خورده ، و امّا ديگرى بر او حدّ جارى است و دست او را بريد .
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 411
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤١١