رسول خدا پناه مىبردند و از او مىخواستند تا خود دست به جنگ بگشايد ، اين هنگام به بركت پيامبر ، خدا پيروزى بر آنان مىفرستاد و بيمى را كه داشتند با رسول مىگشاد ] . [ و گفتهء آن حضرت « اذا احمرّ البأس » : كنايت از سختى كارزار است و در معنى اين جمله سخنانى گفتهاند ، نيكوترين آن اين كه :
امام گرمى كارزار را به گرمى آتش همانند كرده است كه گرمى و سرخى را در اثر و رنگ خود فراهم دارد ، و آنچه اين معنى را تقويت مىكند سخن رسول خداست ( ص ) كه چون در روز حنين كارزار مردم را ديد ، و آن نبرد هوازن بود ، فرمود : « حمى الوطيس » وطيس ، افروختنگاه آتش است . رسول خدا ( ص ) گرمى نبرد مردمان را به گرمى آتش و سختى سوزش آن همانند كرد . ] [ اين فصل به پايان رسيد و اكنون به روش نخستين در اين باب باز مىگرديم : ]
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 408
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٠٨