خورند و خود بهتر داند كه در چه كار است .
264
[ و فرمود : ] به بازماندگان ديگران نيكى كنيد تا بر بازماندگان شما رحمت آرند .
265
[ و فرمود : ] گفتار حكيمان اگر درست باشد درمان است ، و اگر نادرست بود درد - تن و جان - .
266
[ و فرمود : ] و مردى از او خواست تا ايمان را به وى بشناساند ، فرمود : ] چون فردا شود نزد من بيا ، تا در جمع مردمان تو را پاسخ گويم ، تا اگر گفتهء مرا فراموش كردى ديگرى آن را به خاطر سپارد كه گفتار چون شكار رمنده است يكى را به دست شود و يكى را از دست برود . [ و پاسخ امام را از اين پيش آورديم و آن سخن اوست كه ايمان بر چهار شعبه است . ]
267
[ و فرمود : ] اى پسر آدم اندوه روز نيامدهات را بر روز آمدهات ميفزا كه اگر فردا از عمر تو ماند ، خدا روزى تو را در آن رساند .
268
[ و فرمود : ] دوستت را چندان دوست مدار ! مبادا كه روزى دشمنت شود و دشمنت را چندان كينه مورز كه بود روزى دوستت گردد .
269
[ و فرمود : ] مردم دنيا در كار دنيا دو گونهاند : آن كه براى دنيا كار كرد و دنيا او را از آخرتش بازداشت ، بر بازماندهاش از درويشى ترسان است و خود از دنيا بر خويشتن در امان . پس زندگانى خود را در سود ديگرى دربازد . و آن كه در دنيا براى پس از دنيا كار كند ، پس بى آنكه كار كند بهرهء وى را از دنيا بسوى او تازد ، و هر دو نصيب
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 410
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤١٠